منو اصلی
اخبار > سخنرانی سفیر جمهوری اسلامی ایران در مراسم روز جهانی زبان مادری در دانشگاه ایبروامریکانای مکزیک


  چاپ        ارسال به دوست

اخبار مکزيک

سخنرانی سفیر جمهوری اسلامی ایران در مراسم روز جهانی زبان مادری در دانشگاه ایبروامریکانای مکزیک

دانشگاه ایبروامریکانا و سفارت بنگلادش در مکزیک به مناسبت بزرگداشت روز جهانی زبان مادری در تاریخ 2 اسفند ماه 1397 مراسمی در این دانشگاه برگزار نمودند. در این مراسم  جمعی از دانشجویان و اساتید، نماینده مجلس سنای مکزیک و سفرای کشورهای بنگلادش، تایلند، فلسطین، هند، گرجستان، الجزایر و همچنین جناب دکتر محمد تقی حسینی سفیر کشورمان حضور داشتند.

این مراسم با سخنرانی سفیر بنگلادش در مکزیک آغاز شد و تنی چند از میهمانان و سفرای کشورهای مختلف به سخنرانی کوتاهی در خصوص زبان مادری خود و اهمیت تاکید و توجه به این زبان ها پرداختند.

در این سخنرانی ها مطرح شد که تاریخچه روز جهانی زبان مادری به ۱۹۵۲  و زمانی که دانشجویان دانشگاه‌های مختلف شهر داکا در بنگلادش که تحت عنوان پاکستان شرقی نامیده می‌شد در اعتراض به ممنوعیت تحصیل به زبان مادری‌ خود دست به تظاهرات  زدند. در این تظاهرات معترضین خواستار به رسمیت شناختن زبان بنگالی به عنوان دومین زبان پاکستان در کنار اردو بودند. در جریان تظاهرات با برخورد پلیس عده‌ای از تظاهرکنندگان جان خود را از دست دادند.اما بنگلادشی‌ها به اعتراضات خود ادامه دادند و سرانجام حرکت‌های اعتراضی آنان در سال1971  به استقلال این کشور از پاکستان انجامید و هر سال در این روز در بنگلادش مراسم یادبود برگزار می‌شود. چندی بعد به درخواست بنگلادش، برای اولین بار سازمان یونسکو در سال ۱۹۹۹ روز ۲۱ فوریه (برابر با دوم اسفند) را با هدف از تلاش برای حفظ تنوع فرهنگی و زبانی در جهان را روز جهانی زبان مادری اعلام کرد

مکزیک به عنوان یکی از ده کشور با بالاترین زبانهای بومی با بیشترین تنوع زبانی می باشد و در این کشور بیش از 68 زبان محلی شناسایی شده است. مکزیک هر ساله از سال 2000 به بعد مراسم بزرگداشت زبان مادری را برگزار می نماید. از مهمترین زبان های محلی مکزیک می توان به ناهوتل، زاپوتک،  و مایایی اشاره کرد.

در ادامه این مراسم آقای دکتر حسینی سفسر جمهوری اسلامی ایران در مکزیک، در سخنرانی کوتاهی بر ضرورت حفاظت از زبانهای محلی تاکید نمود. ترجمه متن  سخنرانی ایشان به شرح ذیل است:

احترام به زبانهای محلی از اهمیت بسیاری برخوردار است و این زبان ها گنجینه ای بزرگ هستند اما متاسفانه هر روزه تعداد زیادی از این زبانها ازبین می روند که یک زیان بزرگ برای همه می باشد. انسان امروزی، در هر مرحله از مدرنیته با بخش عظیمی از داشته های با ارزش گذشته خود خداحافظی می کند. آن داشته ها، الزاما چیزهای بی ارزشی نیستند.  بلکه ممکن است به نحوی با شرایط مدرنیته کنونی همخوانی نداشته باشند. زبانهای محلی گنجینه گرانبهایی هستند که به طور هدفمند و یا ناآگاهانه به فراموشی سپرده می شوند. با این رخ داد، ما نه تنها کلمات، هجاها، ملودی ها و آواهای های مردم محلی را از دست می دهیم، بلکه تاریخ، خاطرات، داستان ها و حتی احساساتی که مادران از طریق لالایی و زمزمه های زیبا برای به خواب بردن آرام  کودکان خود در گهواره به آنان متقل می کردنده اند، را به دست فراموشی می سپاریم.

در ایران مانند بسیاری از کشوهای دیگر جهان، ما با نیز چالش مشابهی روبرو هستیم. ما از گویش ها و زبانهای مختلفی بهره می بریم. زبان فارسی یکی از کهن ترین زبان های دنیا می باشد و این زبان دورهای متفاوتی را پشت سرگذاشته است. از جمله دوره زبانی نیاایرانی The Proto- Iranianکه به 1500 سال قبل از میلاد مسیح بر می گردد. بعد از این، دوره زبانی ایران باستان در زبان فارسی آغاز می شود که از 525 -300 سال قبل از میلاد مسیح را برمی گردد. نگاره های خط میخی ایران باستان متعلق به این دوران می باشد. دوره زبان فارسی میانه که از 300 سال قبل از میلاد مسیح آغاز گردید و تا 800 میلادی حدود یازده قرن را در بر میگیرد که در آن الفبای مانوی یا الفبای خط اوستایی کاربرد دارد. بسیاری از کتب دینی زرتشتیان در این دوره و با این الفبا نوشته شده است. درنهایت دوره فارسی نو با الفبای فارسی فعلی قرار دارد که از قرن هشتم میلادی تا کنون مورد استفاده قرار گرفته است. از ویژگی های زبان فارسی این است که نوشته های آن به گونه ای است که یک فارسی دان امروزی به راحتی می تواند نوشته فارسی هزار سال پیش را بخواند و بدون نیاز به تفسیر، آن را به خوبی متوجه شود. آن بار معنایی که یک متن فارسی در گذشته داشته است امروز نیز می تواند معتبر باشد. در پایان می خواهم شعری از شاعر قرن دهم و اوایل قرن یازده میلادی ایران حکیم ابوالقاسم فردوسی که در ایران  بسیار مشهور است، را برای شما به زبان فارسی بخوانم که به همان گونه که آن روز نوشته شده است، امروز نیز بدون نیاز به هیچ تفسیری قابل فهم است :

به نام خداوند جان و خرد/ کزین برتر اندیشه برنگذرد

خداوند نام و خداوند جای/ خداوند روزی ده رهنمای

خداوند کیوان و گردان سپهر/ فروزنده ماه و ناهید و مهر

ز نام و نشان و گمان برترست/ نگارنده بر شده پیکرست

به بینندگان آفریننده را/ نبینی مرنجان دو بیننده را

نیابد بدو نیز اندیشه راه/که او برتر از نام و از جایگاه

سخن هر چه زین گوهران بگذرد/ نیابد بدو راه جان و خرد

 

برنامه بزرگداشت زبان مادری هر ساله به حضور برخی از شخصیت های سیاسی مکزیک و سفرای خارجی و دانشجویان و اساتید دانشگاه در مکزیک برگزار می کردد. هماهنگ کننده این برنامه به طور سنتی سفیر بنگلادش است.

در پايان مراسم سفیر بنگلادش با قدردانی از سخنرانی سفیر جمهوری اسلامی ایران،  بویژه از قرائت بخشی از اشعار فردوسی تشکر کرد و اعلام کرد که اشعار فردوسی در دبیرستان های بنگلادش تدریس می شوند و او در دبیرستان با آثار این شاعر بلندآوازه ایرانی آشنا شده است.


٠٢:٣٤ - 1397/12/04    /    شماره : ٥٥٩١٢١    /    تعداد نمایش : ١١٢



خروج




                           

کلیه حقوق این سایت متعلق است به وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران