منو اصلی
اخبار > گفتگوي دکتر حسيني سفير جمهوري اسلامي ايران در مکزيکوسيتي با با اصحاب اندیشه، مدیران و کارشناسان مؤسسات تحقیقاتی و مطالعاتی مکزیک


  چاپ        ارسال به دوست

گفتگوي دکتر حسيني سفير جمهوري اسلامي ايران در مکزيکوسيتي با با اصحاب اندیشه، مدیران و کارشناسان مؤسسات تحقیقاتی و مطالعاتی مکزیک

 

بسمه تعالی

گفتگوي دکتر محمدتقی حسيني سفير جمهوري اسلامي ايران در مکزيکوسيتي با اصحاب اندیشه، مدیران و کارشناسان مؤسسات تحقیقاتی و مطالعاتی مکزیک

روز سه‌شنبه 15 مرداد 1398 در همکاری مشترک بین نمایندگی جمهوری اسلامی ایران و اتاق فکر مکزیک تحت عنوان شورای امور بین‌الملل مکزیک (کومکسی)، نشست و گفتگوی صمیمانه بین آقای دکتر محمدتقی حسینی سفیر جمهوری اسلامی ایران در مکزیکوسیتی با اصحاب اندیشه، مدیران و کارشناسان مؤسسات تحقیقاتی و مطالعاتی مکزیک به منظور بررسي آخرين وضعيت تنش ها در منطقه خليج فارس و مجموعه اقدامات خصمانه و تحريک آميز آمريکا عليه ايران برگزار شد. این نشست در دو بخش ارائه سخنرانی از سوی سفیر جمهوری اسلامی ایران در مکزیک و بخش انجام گفتگوهای تبادل نظر و پاسخ به پرسشهای مطرح شده برگزار گردید. مشروح مطالب ارائه شده در این نشست به شرح ذیل است:

 

الف. سخنرانی دکتر محمدتقی حسینی سفیر جمهوری اسلامی ایران در مکزیکوسیتی

ضمن خوشامدگویی و تشکر از حضور اصحاب اندیشه و مدیران و کارشناسان مؤسسات تحقیقاتی و مطالعاتی مکزیک، برای من مایه خرسندی است که در جمع شما صحبت می‌کنم. اجازه بدهید ابتدا توضیحاتی اجمالی در مورد جایگاه ایران در منطقه و جهان ارائه کنم و سپس در مورد سیاست خارجی وضعیت جاری بین ایران و آمریکا مطالبی را عرض می‌کنم و در ادامه آمادگی فرصت برای گفتگو طرح سؤالات و تبادل‌نظر با یکدیگر را خواهیم داشت.

 

الف.1. معرفی کلی ایران:

خیلی کوتاه به معرفی کلی از ایران می‌پردازم. شاید همه شما این مطالبی که بیان می‌کنم را بدانید؛ اما این معرفی کلی برای ادامه بحث ما مفید خواهد بود. ایران زادگاه تمدنی بزرگ است؛ بنابراین در دنیا این کشور را با تمدن کهن و فرهنگ غنی آن می‌شناسند. تمدن ایران آورده‌های بسیاری را به جهان عرضه کرد و در توسعه تمدن جهانی نقشی مهم ایفا کرد. اولین نوع حکومت چند فرهنگی در تاریخ انسانی در ایران پدید آمد. به این معنی که سرزمین‌های وسیعی از اقوام و مذاهب مختلف تحت فرمانروایی امپراتوری پارس قرار داشتند. گئورگ هگل فیلسوف شهیر آلمانی در این زمینه اظهار می‌کند که ایران زادگاه نخستین امپراتوری راستین و حکومت کامل است که از عناصری ناهمگن شکل یافته بود. ازاین‌رو ایران نقش مهمی در پیش برد فرهنگ و تمدن جهانی و احترام به اقوام مختلف ایفاء کرده است. منشور کوروش، اولین سندی است که موضوع حقوق بنیادین و برابر برای همه انسان‌ها را در هزاران سال پیش مطرح کرد. چیزی که در جهان کنونی تحت عنوان اصول حقوق بشری و کرامت انسانی، آزادی و برابری از آن نام‌برده می‌شود. همچنین ایران در دوره اسلامی یکی از پیش برنده های تمدن اسلامی بود و این نقش تأثیرگذار ایران ‌همچنان ادامه دارد.

جایگاه ژئوپلیتیک ایران نیز قابل‌توجه است. ازنقطه‌نظر ژئوپلیتیک و ژئواستراتژیک، این کشور دریکی از موقعیت‌های بسیار بااهمیت قرار دارد. ایران متصل‌کننده چندین منطقه مهم به یکدیگر است. آسیای میانه به خاورمیانه و دنیای عرب، اروپا به شبه‌قاره هند از طریق ایران قابل اتصال هستند. بر همین اساس بود که مکیندر جغرافی دان بریتانیایی وقتی‌که تئوری هارتلند یا قلب زمین را مطرح کرد، ایران را در مرکزیت این نظریه قرارداد. ایران از 15 همسایه برخوردار است. البته ما یک همسایه شانزدهمی هم داریم و آن ایالات‌متحده آمریکا است. بله درست شنیدید. آمریکا با ما عملاً همسایه شده است؛ زیرا که آمریکا در تمام کشورهای اطراف ایران پایگاه‌های نظامی ایجاد کرده است و این موضوعی است که البته بسیار هم مشکل‌زا است. ایران خوشبختانه از امنیت مناسب، ثبات سیاسی خوب و یک دموکراسی قوی برخوردار است. ایران تنها کشوری در منطقه است که امنیت آن از طریق مردم و از درون خود مردم تأمین می‌شود. ایران از جمعیت جوان و بااستعداد و 30 میلیون نیروی کار برخوردار است که موتور محرکه پیشرفت کشور هستند. ایران از سیستم آموزشی کارآمد و سیستم بهداشتی و درمانی بسیار پیشرفته‌ای برخوردار است. افراد زیادی از کشورهای مختلف برای درمان بیماری‌های خاص و برخی جراحی‌های بسیار پیچیده به ایران سفر می‌کنند. ایران در حوزه اقتصادی از پتانسیل‌های زیادی در منطقه برخوردار است و در دنیا به‌درستی در حوزه انرژی شناخته می‌شود. رتبه دوم ذخایر گاز جهان و رتبه چهارم ذخایر شناخته‌شده نفت جهان به ایران تعلق دارد. درعین‌حال در بسیاری از منابع دیگر انرژی مانند انرژی‌ اتمی، خورشیدی و بادی و بسیار از انرژی‌های جدید دارای مزیت است و سرمایه‌گذاری‌های خوبی انجام داده است. ایران بزرگ‌ترین تولیدکننده خودرو در منطقه خاورمیانه است و هیچ کشوری در منطقه خاورمیانه قابلیت رقابت با کشور ما در این حوزه را ندارد. کشور ما در حوزه صنایع داروسازی و بهداشتی پیشرفت‌های بسیار خوبی کرده است. بیش از 96 درصد مصرف دارویی داخلی خود را تولید می‌کند و بخش قابل‌توجهی نیز صادر می‌کند. البته در بخشی از نیاز خود را نیز وارد می‌کنیم. در برخی از داروهای نوترکیب و خاص، ایران جزو اولین تولیدکنندگان است. در حوزه کشاورزی ایران یکی از تولیدکنندگان بزرگ است و در چندین محصول تولیدی جایگاه اول را دارد و یا اینکه در میان پنج کشور تولیدکننده برتر این محصولات قرار دارد. به‌عنوان‌مثال در پسته و زعفران و خاویار که جایگاه اول و در تولید خرما و برخی از میوه‌ها مانند انواع انگور و زردآلو ازجمله چند کشور اول جهان است. ما نمایشگاهی از دستاوردهای علمی و تکنولوژی ایران در مکزیک برگزار کردیم و برخی از پیشرفت‌های کشور در حوزه علمی و فناوری را معرفی کردیم. هم‌اکنون جزوه‌ای نیز در اختیار شما قرارگرفته است که بخشی از این دستاوردها را معرفی می‌کند.

الف.2. سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران

اصول سیاست خارجی ایران بر احترام به اصول حقوق بین‌الملل و کنوانسیون‌های بین‌المللی شکل‌گرفته است. ایران حتی بعد از انقلاب همچنان پایبندی خود را به کنوانسیون‌ها و تعهدات بین‌المللی قبلی حفظ کرد. به یاد ندارم ایران بعد از انقلاب از کنوانسیونی خارج‌شده باشد. شاید برای شما جالب باشد که ایران تنها کشوری در منطقه خاورمیانه است که عضو تمام معاهدات مربوط به ممنوعیت سلاح کشتارجمعی است. ایران عضو معاهدات اصلی و پایه‌ای در این حوزه شامل معاهده ان پی تی، کنوانسیون‌های منع سلاح های شیمیایی، منع سلاح های بیولوژیکی و ... می‌باشد. در سایر نقاط خاورمیانه اگر مشاهده کنید، اسرائیل عضو ان پی تی و کنوانسیون سلاح بیولوژیکی نیست. در دنیای عرب نیز کشورهایی را می‌بینید از در پاسخ به امتناع اسرائیل از پیوستن به ان پی تی به کنوانسیون‌های منع سلاح شیمیایی و منع سلاح‌های بیولوژیکی نپیوسته‌اند.

ایران احترام زیادی برای استقلال و برابری حاکمیت کشورهای دنیا قائل است و عدم دخالت در امور داخلی از اصول اصلی سیاست خارجی ایران است. ایران نقش بسیار پررنگی در همکاری بین‌المللی برای حل اختلافات و چالش‌های منطقه و فرا منطقه‌ای داشته است که می‌توان به چالش‌های کشورهایی همچون افغانستان، عراق، بحران داخلی تاجیکستان و نزاع بین ارمنستان و آذربایجان اشاره کرد که ایران نقش کلیدی و محوری در حل‌وفصل این چالش‌ها داشته است. به‌عنوان‌مثال در افغانستان بعد از سقوط طالبان ایران بود که برای ایجاد مجدد یک دولت بر اساس خواست مردم افغانستان کمک‌های فراوانی ارائه کرد و نقش کلیدی در تهیه توافقنامه مربوطه در کنفرانس رم را داشت. ایران نقش مهمی نیز در ایجاد مصالحه در تاجیکستان بعد از جنگ داخلی در این کشور، داشته است. یا در موضوع تحریم قطر از سوی کشورهای عربی، بازهم این ایران بود که فضای هوایی و دریایی خود را برای نجات قطر از یک موقعیت سخت در اختیار این کشور قرارداد.

الف.3. وضعیت جاری تنش‌های بین ایران و آمریکا:

بسیار مفتخرم اعلام کنم که ایران در حوزه تکنولوژی هسته‌ای صلح‌آمیز بسیار پیشرفته است، اما آن را تنها برای اهداف صلح‌آمیز به کار می‌برد. ایران به دلایل متعدد نخواسته و نمی‌خواهد سلاح هسته‌ای داشته باشد. اولین دلیل استراتژیک ایران این است که ایران معتقد است که از طریق سلاح‌های متعارف می‌تواند امنیت خود را تأمین کند و نیازی به سلاح هسته‌ای و وارد شدن به یک رقابت پرهزینه در این حوزه ندارد. دلیل دوم به دلیل اعتقادات مذهبی ایران می‌باشد. آیت‌الله خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب اسلامی ایران در یک فتوا استفاده از سلاح هسته‌ای را ازلحاظ مذهبی و اخلاقی حرام اعلام کرده است؛ اما ایران از این تکنولوژی در حوزه‌های مختلف صلح‌آمیز ازجمله تولید الکتریسیته، تولید دارو ابزارهای تشخیص بیماری‌ها و... استفاده می‌کند.

درعین‌حال موضوع هسته‌ای از موارد اختلافی بین ایران و کشورهای غربی بوده است. ایران برای نشان دادن صلح‌آمیز بودن برنامه هسته‌ای خود در سال 2002 گفتگوهایی را با سه کشور اتحادیه اروپایی شامل فرانسه، آلمان و انگلیس آغاز کرد. ولی این کشورها توانایی و اراده لازم برای حل این موضوع را از خود نشان ندادند و علی‌رغم امضاء توافق با این کشورها، عملاً پیشرفتی حاصل نشد. دلیل این عدم پیشرفت، فقدان اراده یا فقدان توانایی این کشورها بود. آن‌ها درحالی‌که با ما مذاکره می‌کردند، به آن‌سوی آتلانتیک توجه می‌کردند و نوع واکنش آمریکا برای آن‌ها تعیین‌کننده بود که عمدتاً هم این واکنش منفی بود و لذا این کشورها کاری از پیش نبردند. بعداً سه کشور دیگر شامل آمریکا، چین و روسیه به این مذاکرات اضافه شدند. درنهایت در پی مذاکرات بسیار طولانی در سال 2015 ما موفق شدیم به یک توافق دست‌یابیم. این توافق موردحمایت گسترده جامعه بین‌المللی قرار گرفت و شورای امنیت ملل متحد با اجماع همه اعضای خود با قطعنامه 2231  برجام را تائید کرد. این توافق یک سند مهم با ریز جزئیات و در 150 صفحه تهیه گردید که در حوزه عدم اشاعه هسته‌ای یک سند مهم به‌حساب می‌آید و با استقبالي که جامعه بین‌المللی ازجمله مکزیک از اين توافق به عمل آورد و کار ویژه‌ای که داشت به‌عنوان يک سند مهم در ايجاد ثبات بین‌المللی و ایجاد آرامش در منطقه و جهان، موردتوجه واقع شد.

آژانس بین‌المللی انرژی اتمی که مسئول نظارت و رسیدگی به انجام تعهدات است تاکنون 15 بار در گزارش‌های پياپي خود تائید کرده که ایران به تعهدات خود پایبند بوده  و آن‌ها را به‌طور کامل اجرا کرده است. در سال 2016 انتخابات آمریکا برگزار شد و دونالد ترامپ به‌عنوان رئیس‌جمهور آمریکا تعیین گردید. بعدازاین انتخابات نه‌تنها ایران بلکه کل دنیا تحت تأثیر رفتارهای بی‌ثبات کننده دولت جدید آمریکا قرار گرفت و دولت آمریکا شروع به خروج از بسیاری از معاهدات کرد. دونالد ترامپ در اولین روز حضور در اتاق بیضی از توافق ماورای پاسیقیک خارج شد. بعد از آن دولت آمریکا از توافق پاریس و همین‌طور از انبوهی از توافقات و تعهدات خارج گردید. در این راستا ترامپ در 8 می 2018 از برجام نیز خارج شد. این اقدام بر اساس هر معیاری، یک اشتباه بزرگ بود. آمریکا اعمال تحریم‌های شدید علیه ایران را از سر گرفت و جالب اینکه این تحریم‌ها پاسخی به پایبندی ایران به تعهدات خود بود! دلیل اصلی خروج دونالد ترامپ از این توافق این بود که این توافق در دوران اوباما امضا گردید و رئیس‌جمهور دونالد ترامپ، اصولاً با هرگونه میراث سلف خود سر ناسازگاری و مخالفت دارد. اگر از این‌یک نکته بگذریم هیچ‌گونه مشکلی در رابطه با این توافق وجود ندارد.

آمریکا بعد از خروج از توافق در رویکردی خصمانه علیه ایران علاوه بر اینکه همه تحریم‌ها علیه ایران را بازگرداند، در اقدامی بسیار خطرناک سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران (IRGC)- به‌عنوان بخشی از نیروی نظامی رسمی ایران- را در فهرست سازمان‌های تروریستی خارجی قرارداد و این‌یک بازی خطرناک دیگر بود. ایران ‌هم در اقدامی متقابل سنتکام- فرماندهی مرکزی آمریکا- را یک گروه تروریستی نامید. این موضوع خطرات را افزایش داده است. درواقع دونیروی قدرتمند سنتکام و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در بسیاری از صحنه‌ها نزدیک به هم و در تماس نزدیک باهم قرار دارند. هر نیرویی از سنتکام برای عبور از آب‌های خلیج‌فارس و تنگه هرمز نیازمند گرفتن مجوز از سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران است. این را هم اضافه کنم که سپاه پاسداران قهرمان ملی ایران است. در زمان تجاوز رژیم صدام حسین به ایران، سپاه پاسداران فداکاری‌های زیادی کرد و نقش مهمی در آزادسازی سرزمین‌های اشغال‌شده داشت.

در ادامه تحریک‌ها و تنش‌زایی‌های آمریکا، هواپیماهای آمریکایی حریم هوایی ایران را نقض کردند. ایران بارها به آن‌ها برای خروج از فضای هوایی خود هشدار می‌داد. گاهی توجه می‌کردند. خیلی وقت‌ها هم توجه نمی‌کردند. این موضوع ادامه داشت تا اینکه در 20 ژوئن 2019 یک هواپیمای بدون سرنشین پیشرفته و رادار گریز آمریکا که در ارتفاع بسیار بالایی پرواز می‌کرد وارد فضای ایران گردید و به هشدارهای نیروی پدافند ایران ‌هم توجه نکرد و نیروی پدافند هوایی ایران ‌هم آن را ساقط کرد. این موضوع تعجب آمریکایی‌ها را برانگیخت. زیرا این هواپیمای بدون سرنشین بسیار پیشرفته و غیرقابل ردیابی از طریق رادار بود و در سطح بسیار بالایی پرواز می‌کرد و مهم‌تر اینکه توسط سامانه دفاع هوایی شکار شد که کاملاً بومی و در داخل ایران توسعه‌یافته است. اما موضوعی که می‌خواهم توجه شمارا به آن جلب کنم و بسیار مهم است، این است که در همان زمان و در همان مکان هواپیمای دیگری با 38 سرنشین در فضای ایران بود و آن‌هم مشغول اقدامات جاسوسی و گویا سرگرم آنالیز داده‌های پهپاد سرنگون‌شده بود. نیروی پدافند هوایی ایران آن را با هوشیاری و صرفاً به دلایل انسانی ساقط نکرد. این تنها اتفاقی بود که مورد تقدیر رئیس‌جمهور دونالد هم ترامپ قرار گرفت. این موضوع نشان می‌دهد که نیروی نظامی ایران چقدر حرفه‌ای عمل نموده و درعین‌حالیکه از حریم هوایی خود دفاع کرده است، اما ملاحظات انسانی را نیز کاملاً در نظر گرفته است. این موضوع را مقایسه کنید با اتفاق سال 1988 که نیروهای آمریکایی یک هواپیمای غیرنظامی ایران را 290 سرنشین که از بندرعباس عازم دبی بود، با شلیک مستقیم موشک سرنگون کرد.

آمریکا در ادامه اقدامات خصمانه خود اخیراً دکتر ظریف وزیر خارجه ایران را وارد لیست تحریم‌های خودکرده است. این موضوع غیر از اینکه خلاف همه قوانین و رویه های شناخته شده بین المللی است، سطح تنش را هم افزایش داده است. آمریکایی ها می گویند که در پی مذاکره با ایران هستند. چنین اقدامی کاملا مغایر این ادعا است. اگر آنها به دنبال حل‌وفصل مشکلات از طریق گفتگو می‌باشند، چطور ممکن است وزیر خارجه را در لیست تحریم‌ها قرار دهند. این موضوع نشان دهنده سیاست به هم ریخته و بحرانی آمریکا می‌باشد... خوب بود کسی از رئیس‌جمهور ترامپ و افراد تصمیم گیر در کاخ سفید می‌پرسید که با تحریم وزیر خارجه ایران، حالا چگونه می‌خواهند با این کشور گفتگو کنند.

الف.4. جمع‌بندی

مطمئن هستم آمریکا با این فشارها به هیچ‌چیزی دست نخواهد یافت. تصمیم گیران کاخ سفید مشاوره و راهنمایی‌های اشتباهی را از سوی افرادی در داخل کاخ سفید و در همچنین افرادی در منطقه ما دریافت کردند و اکنون با این سیاست های متناقظ در یک بن‌بست قرارگرفته‌اند. آن‌ها فکر می‌کردند که اگر فشار حداکثری بر ایران اعمال کنند، حکومت ایران از درون فرومی‌پاشد. این تحلیل کاملاً اشتباه است. چراکه دولت و حکومت ایران به‌طور کامل از حمایت مردم ایران برخوردار است. ایرانیان افرادی بسیار باهوش و از ظرفیت بسیار بالای برخوردار هستند و می‌دانند چگونه با مشکلات روبرو شوند. این اولین باری نیست که آمریکا و دونالد ترامپ فکر می‌کند که با حداکثر فشار می‌تواند حکومت و دولت ایران را سرنگون کند. این‌گونه رفتارها و سیاست‌ها علیه ایران قبل از این هم از سوی امریکا تجربه‌شده و به شکست انجامیده است. به‌عنوان‌مثال در دوران جنگ تحمیلی صدام حسن علیه ایران، آمریکا از صدام حسین نه‌تنها حمایت اطلاعاتی، مالی و تسلیحاتی می‌نمود، بلکه گاهی اوقات در حمایت از صدام حسین عملاً وارد جنگ با ایران ‌شد. در این زمینه تاحدی پیشرفت که هواپیمایی مسافری ایران را با 290 سرنشین سرنگون کرد. در آن موقع وزیر دفاع وقت آمریکا شخصی به نام کاسپر واینبرگر وزیر دفاع آمریکا بود که گفت ریشه مردم ایران را می‌خواهد بخشکاند. اما نه آقای واینبرگر نه هیچ‌کس دیگری نتوانست این کار را انجام دهد. بلکه باید بگویم اکنون سالیانی است که واینبرگر مرده و فراموش‌شده است و مردم ایران به پیشرفت‌های خود درزمینه های مختلف ادامه داد و یک قدرت بزرگ در منطقه است. اکنون ایران بنابر گزارش‌های سازمان ملل بالاترین نرخ توسعه انسانی را در منطقه دارد لذا این دور از فشار حداکثری بر ایران مطمئناً شکست خواهد خورد. تنها راه خروج از این بحران و تنش‌ها احترام به قواعد و حقوق بین‌المللی، برابری حاکمیت کشور و احترام متقابل می‌باشد و نه روش و زبانی که دونالد ترامپ با ایران و بلکه با کل دنیا به کار بسته است.

باید تأکید کنم ایران به دنبال هیچ‌گونه تنش و یا نزاعی و یا جنگی نیست. تاریخ معاصر ایران نشان می‌دهد که ایران آغازکننده هیچ جنگی علیه کشور دیگری نبوده است؛ اما ایران در دفاع از حاکمیت و استقلال و امنیت خود مصمم است و هیچ تردیدی به خود راه نمی‌دهد. ماهر گز دچار خجالت نمی‌شویم که بگوییم در صورت تجاوز از جانب هرکسی که باشد، قاطعانه دفاع خواهیم کرد؛ اما این را هم می گوئیم که ما هیچ جنگی را شروع نخواهیم کرد. منطقه ما تحمل جنگ دیگری را ندارد. منطقه بسیار لطمه دیده و آسیب‌پذیر شده است. جنگ با ایران هرگز به این منطقه محدود نخواهد شد و کسی نمی‌داند چه پیامدهایی به همراه دارد. ایران یک هدف آسان برای هیچ‌کسی نخواهد بود. در یک بررسی منطقی و عقلایی می‌توان گفت که هرگز نیازی به برخورد نظامی میان ایران و ایالات‌متحده آمریکا وجود نداشته و ندارد. گفتگوهای برجام و رسیدن به توافق در آن گفتگوها نشان داد که دشوارترین موضوعات را هم می‌توان از طریق گفتگو دیالوگ حل کرد. امیدوارم این موضوع به‌خوبی درک شود که ایران در مذاکرات بسیار معقول و منطقی می‌باشد اما در حوزه دفاع از خود هم بسیار محکم و قاطع خواهد بود.

ب. بخش پرسش و پاسخ:

خانم ماریانا مدیرکل کومکسی مکزیک:

سوال:

اولویت و اهداف ایران از حمایت کشورهای خاص در منطقه خاورمیانه ازجمله سوریه لبنان و عراق چیست؟

پاسخ:

سوال بسیار خوبی است ابتدا باید عرض کنم که ما از هیچ درگیری و نزاعی در منطقه حمایت نمی‌کنیم. در سوریه یک تروریسم بین‌المللی رخ داد، ده‌ها هزار نفر از اتباع مختلف دنیا، از کشورهای عربی، فرانسه زبان و انگلیسی‌زبان گرفته تا مناطقی همچون چچن، مغولستان و چین به سوریه آمده‌اند و از سوی برخی کشورها نیز تأمین مالی و تسلیحاتی شدند. برخی از این‌ها جنگجوها با زبان مادری فرانسه و انگلیسی حرف می‌زدند و سوری نبودند. ایران برای حفظ ثبات و امنیت سوریه در برابر این تروریسم سازمان‌یافته و بین‌المللی و بر اساس دعوت دولت رسمی این کشور کمک کرده است. درعین‌حال کشورهای زیادی بدون هیچ دعوتی در این کشور حضور داشتند. اما حضور ایران بر اساس دعوت این کشور و در جهت کمک به حفظ ثبات و امنیت این کشور در مقابل تروریسم بین‌المللی بود. در خصوص دعوت از ایران برای مبارزه با تروریسم مثال‌های دیگری هم وجود دارد. به‌عنوان‌مثال مقامات کردستان عراق که یک منطقه خودمختار در عراق می‌باشد در یک موقعیت خیلی سخت که اربیل در آستانه سقوط بود، از رئیس‌جمهور ایران تقاضای فوری کردند که اگر شما همین‌الان به ما کمک نکنید، اربیل توسط گروه‌ تروریستی داعش سقوط خواهد کرد. این موضوع مربوط به زمانی بود که موصل به‌آسانی در برابر داعش سقوط کرد. شهر به اشغال درآمد و خزانه بانک مرکزی این شهر به دست گروه‌های تروریستی افتاده بود و 500 میلیون دلار نقد و یکجا در اختیار این گروه قرارگرفته بود. داعش به‌راحتی و به‌سرعت در حال پیشروی بود. در این زمان اگر ایران تصمیم درستی نمی‌گرفت و برای حفظ کردستان عراق به‌موقع اقدام نمی‌کرد الآن کل کردستان عراق در دست داعش بود. در خصوص بغداد همین اتفاق تکرار شد. اگر ایران به درخواست رسمی دولت عراق پاسخ نمی‌داد و برای مبارزه با داعش اقدام نمی‌کرد، بغداد نیز در آستانه سقوط و افتادن به دست تروریست‌ها قرار می‌گرفت. باافتخار می‌گویم که ما در آنجا با گروه‌های مختلف تروریستی مانند داعش، النصره، القاعده و... بسیاری گروه‌های تروریستی دیگر مبارزه کردیم. جالب است که همه این گروه‌ها باهدف سیاسی و حمایت آمریکا در مقاطع مختلف ایجادشده‌اند؛ مثلاً القاعده از سوی آمریکا در زمان جنگ افغانستان و با تأمین نیرو از طریق عرب‌های مجاهد شکل گرفت و باهدف جنگیدن علیه اتحاد جماهیر شوروی سابق ایجاد شد. بعد از عقب‌نشینی شوروی از افغانستان این گروه‌ها تبدیل به یک غول خطرناک شدند و نه‌تنها منطقه را با خطر روبرو کردند و بلکه تهدیدهای بین‌المللی به وجود آوردند. سایر گروه‌های تروریستی در منطقه نیز همین‌گونه و برای یکسری اهداف کوتاه‌مدت سیاسی توسط برخی قدرت‌های فرامنطقه‌ای شکل گرفتند.

در مورد لبنان متهم کردن ایران بی‌ربط است. در آنجا مقاومتی علیه تجاوز و اشغال شکل‌گرفته است. این مقاومت توانست در سال 2000 بخشی از مناطق اشغال‌شده را آزاد کند. به ما می‌گویند چرا از مبارزه با اشغالگری حمایت می‌کنیم. مشکل اصلی چیز دیگری است و آن عدم اطلاع غربی‌ها از چگونگی ارتباطات در خاورمیانه می‌باشد. ارتباطات در خاورمیانه بر اساس دستور و ساختگی نیست. ارتباطات و همبستگی‌های زیادی در منطقه در طول تاریخ شکل‌گرفته است. به‌عنوان‌مثال در زمان جنگ صدام علیه ایران ‌یک حمایت گسترده از سوی کشورهای مختلف آمریکا و کشورهای غربی و شرقی از عراق وجود داشت. زمانی که ایران نمی‌توانست نیازهای جنگی خود را تهیه کند آن‌ها به صدام حسین هواپیما قرض می‌دادند. شاید باور این برای خیلی‌ها سخت باشد، اما این‌یک واقعیت است که هواپیماهای تهاجمی فوق پیشرفته به‌منظور حمله و تخریب زیرساخت‌ها و تأسیسات نفتی ایران را به عراق قرض دادند تا بعداً کارخانجات تسلیحاتی، هواپیماهای سفارش داده‌شده صدام حسین را تولید و به وی تحویل دهند. اما بعد از سقوط صدام حسین شما می‌بینید که همه مردم عراق همان فرهنگ ایرانی را منعکس می کنند. این قدرت فرهنگ است کسی نمی‌تواند از آن جلوگیری کند و این قدرت ارتباطات و به‌هم‌پیوستگی مردم خاورمیانه می‌باشد. کسی نمی‌تواند مردم را بازور از یکدیگر جدا کند. این علاقه‌ها و به‌هم‌پیوستگی‌ها در طول تاریخ شکل‌گرفته است و همچنان ادامه دارد. این همان موضوعی است که سیاست‌گذارهای آمریکا آن را درک نمی‌کند و برای جبران ناکامی‌های خود ایران را متهم می‌کنند که در دیگر کشورها دخالت می‌کند. ایران واقعاً در امور دیگران دخالت نمی‌کند. مردم منطقه به‌هم‌پیوسته هستند و نمی‌توان آن‌ها را با زور از یکدیگرجدا کرد.

جناب آقای سفیر روزنتال معاون اسبق وزارت امور خارجه:

سوال:

در خصوص احترام به حقوق و قوانین بین‌المللی که شما در صحبت‌های خود به آن اشاره کردید و آن را از اصول سیاست خارجی ایران نام بردید، قصد دارم دیدگاه شما را در مورد آنچه در تنگه هرمز رخ می‌دهد، بدانم. همان‌طور که می‌دانید تنگه هرمز یک تنگه بین‌المللی است و عبور و مرور در آن بر اساس حقوق دریاها تضمین‌شده است. ایران و مکزیک عضو کنوانسیون حقوق دریاها می‌باشند و بر اساس این کنوانسیون کشورها مسئولیت دارند که از حق عبور بی‌ضرر و آزادی کشتیرانی در آب‌ها و تنگه‌ها مانند تنگه هرمز حفاظت کنند. اما آن‌طور که من متوجه شدم نفت‌کش بریتانیایی که در حال عبور از تنگه هرمز در دریای عمان بوده است از سوی نیروهای سپاه پاسداران ایران اسکورت شده و به سمت آب‌های ایران هدایت گردیده و در آنجا توقیف‌شده است. این ازنظر من با احترام به حقوق بین‌المللی نمی خواند. دولت ایران این موضوع را با توقیف کشتی در آب‌های مدیترانه مقایسه می‌کند. اما به نظر من این دو مورد شبیه هم نیستند. نظر شما چیست؟

پاسخ:

همان‌طور که پیش‌ازاین عنوان داشتم یکی از اصول اساسی سیاست خارجی ایران احترام به حقوق و قواعد بین‌المللی است و این فقط یک ادعا یا حرف نیست. ما هیچ مقررات یا قاعده بین‌المللی در خصوص عبور بی‌ضرر کشتی‌ها و عبور و مرور آزاد کشتیرانی را حتی در سخت‌ترین دوران‌ها، نقض نکرده‌ایم. من کاملاً با شما معتقدم که امنیت و ثبات تنگه هرمز و عبور و مرور آزاد در آبراه‌ها باید تأمین شود. ایران در این زمینه مسئولیت دارد و قابل‌انکار نیست. عمیقاً معتقدیم که ثبات و امنیت منطقه خلیج‌فارس برای امنیت جهان و ثبات اقتصاد جهانی اهمیت دارد و این موضوع برای ایران از اهمیت بیشتری برخوردار است. زیرا این منطقه شاه‌راه درآمد و محل زندگی ما است. بیشتر زیرساخت‌ها و تأسیسات نفتی ایران که تأمین‌کننده منابع درآمدی ما است، در این منطقه قرار دارد؛ اما آنچه قابل‌توجه است حضور افرادی از هزاران مایل دورتر در منطقه می‌باشد که ثبات منطقه را تهدید کرده است. حضور و صف‌آرایی نظامی آمریکا در منطقه تنها بی‌ثباتی را با خود به ارمغان می‌آورد و هرچه این حضور نظامی افزایش می‌یابد بی‌ثباتی و بی‌نظمی در منطقه افزایش می‌یابد. در طول دوران خدمت خود به یاد ندارم که حضور نظامی آمریکا در منطقه ثبات و صلح را به همراه داشته باشد. بلکه همواره حضور نیروهای آمریکایی موجب بی‌نظمی، جنگ، درگیری و نزاع بوده است.

در خصوص نفت‌کش‌ها باید عرض کنم ایران شروع‌کننده این درگیری نبوده است. این انگلیس بود که یک سوپر نفت‌کش ایران را بدون داشتن هیچ دلیل موجهی در تنگه جبل‌الطارق متوقف کرد. کشتی توقیف شد و پرسنل آن بازداشت شدند. ما میدانیم دلیل اصلی این توقف درخواست تلفنی جان بولتون از انگلیس بوده تا انگلیس را وارد یک چالش خطرناک کند که به نظر می‌رسد دولت قبلی انگلیس و به‌خصوص جرمی هانت وزیر خارجه قبلی انگلیس با قبول این خواسته جان بولتن دچار یک اشتباه بزرگ شد. به دلیلی که انگلیس برای این اقدام اعلام کرده است توجه کنید، واقعاً عجیب است. میگویند ازآنجاکه سوپر نفت‌کش نفتی ایران (بر اساس حدس آن‌ها) برای سوریه نفت حمل می‌کرده است و چون سوریه از سوی اتحادیه اروپا مورد تحریم قرار دارد، انگلیس این نفت‌کش را در تنگه جبل‌الطارق توقیف کرده است! ما بر اساس قوانین بین‌المللی صحبت می‌کنیم. اگر چنانچه تحریمی از سوی اتحادیه اروپا در خصوص یک کشور خاص وجود دارد، آن قانون فقط برای اعضاء اتحادیه اروپا تعهدآور است. این تحریم به دیگر کشورها ازجمله ایران و سایر کشورها همچون مکزیک ربطی ندارد. چون عضو اتحادیه اروپا نیستند. علاوه بر این موضوع دومی هم هست که به موضع انگلیس در قبال اتحادیه اروپا بازمی‌گردد. همه می‌دانیم که انگلیس در حال خروج و به عبارتی طلاق گرفتن از اتحادیه اروپا است و برگزیت در این کشور الان موضوع اصلی است. حالا اینکه در این میان چرا انگلیس به دنبال اجرایی کردن قانون اتحادیه اروپا در تنگه جبل‌الطارق است، بی‌جواب می‌ماند. این موضوع چیزی جز بهانه‌گیری نیست که هیچ‌کس نمی‌تواند آن را بپذیرد. اصل مطلب این است که انگلیس خیلی راحت در مقابل خواسته جان بولتن تسلیم شد. توجیهات دیگر اضافی هستند.

در خصوص توقف نفت‌کش انگلیسی از سوی ایران باید خدمتتان عرض کنم که این نفت‌کش بعد از تنگه هرمز و در دریای عمان توقیف شد. در آب‌های عمان نبوده بلکه در آب های ایران تردد می کرده است و مرتکب تخلف‌های متعددی نسبت به قواعد عبور مرور بین‌المللی و دریایی شده است. نفت‌کش پیش از آن‌یک تصادف داشته است و بی‌اعتنا مسیرش را ادامه داده است. تخلفاتی دیگر مانند آلودگی و تخلف از عبور در مسیر تعیین‌شده نیز داشته است و به اخطارها نیز توجه نکرده است. مقامات ساحلی بعد از اینکه نفت‌کش به هیچ‌یک از اخطارها توجه نکرد، از نیروهای امنیتی درخواست توقف کشتی را کردند. این را هم اضافه کنم. کشتی‌ها در موارد زیادی مرتکب نقض قوانین می‌شوند و دولت‌های ساحلی ازجمله ایران در بسیاری از موارد آنها را نادیده می گیرند. اما این بار ایران از این موارد نقض قوانین توسط کشتی انگلیسی، چشم‌پوشی نکرده است. احتمالاً در آینده هم سختگیرانه عمل کند. شاید برخی برداشت‌ها این است که ایران اقدام متقابل کرده است. من این ادعاها را هم رد نمی‌کنم. حتی اگر چنین برداشتی درست هم باشد و به تعبیری یک بازی کثیف شروع‌شده باشد، ایران شروع‌کننده آن بازی کثیف نبوده است. بلکه انگلیس و به درخواست مستقیم جان بولتون چنین بازی کثیفی را شروع‌ کرده است. بااین‌حال همان‌گونه که توضیح دادم در اصل ایران نفت‌کش انگلیس را به دلیل عدم رعایت قوانین بین‌المللی مرتبط با عبور و مرور آزادانه در دریا متوقف کرده است.

سوال:

ایران از دولت ونزوئلا و رژیم مادورو حمایت قوی انجام می‌دهد و جز چند کشور محدود حامی مادورو است. اولویت و منافع استراتژیک ایران در حمایت از رژیم ونزوئلا آن‌هم در منطقه‌ای بسیار دورتر از مرزهای ایران که منجر به گرسنگی، فقر و مهاجرت تعداد زیادی از ونزوئلایی‌ها به کشورهای همسایه شده است را برای ما بفرمایید؟

پاسخ:

ایران از دولت یا حکومت یا شخص خاصی حمایت نمی‌کند. ما اعتقادداریم که بحران ونزوئلا باید از سوی مردم ونزوئلا حل‌وفصل گردد. البته که ما از روابط تاریخی خوبی با ونزوئلا و دولت‌های مختلف ونزوئلا از زمان رئیس‌جمهور پرز گرفته تا هوگو چاوز و مادورو برخوردار هستیم. بااین‌حال ما هیچ‌گونه منافع خاص یا استراتژیک و یا حمایت از شخص خاص را دنبال نمی‌کنیم. اما اعتقادداریم روش برخورد و فرایند طی شده در مورد ونزوئلا یک فرایند خطرناک است و همه اصول حاکمیتی و بین‌المللی را زیر پا گذاشته است. به‌هیچ‌عنوان و بر اساس هیچ قاعده بین‌المللی پذیرفته‌شده نیست که شخصی بدون برگزاری انتخابات خود را رئیس‌جمهور یک کشور اعلام کند و دیگران از او حمایت کنند و او را به رسمیت بشناسند. این روش نه‌تنها کمکی به حل بحران ونزوئلا نخواهد کرد، بلکه به مخالفین هم کمک نخواهد کرد. مردم ونزوئلا حق تعیین سرنوشت خود رادارند. آن‌ها هستند که می‌توانند در مورد کشورشان تصمیم بگیرند. بعضی از کشورها حتی از کمک‌های بشردوستانه نیز به‌عنوان ابزاری علیه دولت ونزوئلا سوءاستفاده کردند. حداکثر استفاده سیاسی را از این کمک‌ها برای تحت‌فشار قرار دادن و منزوی کردن دولت ونزوئلا به کاربردند. ما هیچ منافع استراتژیکی در آنجا دنبال نمی کنیم. اما ما از قواعد بین‌المللی و حقوق حاکمیت و استقلال و حق تعیین سرنوشت کشورها دفاع می‌کنیم. همان‌طور که مکزیک از حاکمیت و استقلال ونزوئلا دفاع کرد. اگر این حاکمیت و استقلال کشورها نقض شود می‌تواند برای دیگر کشورها تکرار شود.

سوال:

من فکر می‌کنم که سیاست‌مداران کنونی آمریکا سیاست دیوانه‌واری در خصوص موضوعات سیاسی دارند همان‌طور که در خصوص مهاجرت علیه مکزیک اعمال کردند اما سوال این است که در سیاست خارجی کنونی آمریکا، چرا ایران و نه کشورهایی مانند کره شمالی، روسیه، چین و ... به دشمن اول آمریکا تبدیل‌شده است؟ شاید این موضوع ریشه در انقلاب ایران و زمان اشغال سفارت آمریکا از سوی ایران داشته باشد.

پاسخ:

در خصوص اشغال سفارت آمریکا در ایران باید عرض کنم که یک موضوع منحصربه‌فرد و مربوط به اوج هیجانات انقلابی بود. حتی امروز نیز بحث‌های زیادی در مورد آن حادثه در جامعه ایران جریان دارد. توجه کنید که این حادثه در یک فضای انقلابی خاص آن دوران رخ‌داده و عنصر محرک آن‌هم دخالت‌های بی‌شماری بوده که آمریکا در امور داخلی ایران در طول چند دهه انجام داده بود. ساده‌تر بگویم ریشه اصلی آن موضوع به سال 1953 برمی‌گردد؛ یعنی زمانی که آمریکا در همکاری با انگلیس یک کودتا علیه دولت ملی کشورم انجام داد. درواقع آن‌ها با این کودتا فقط دولت ملی ایران را سرنگون نکردند. بلکه فرایند آرام و سالم تحول و تقویت دموکراسی در ایران را به‌طورجدی مختل کردند. معتقدم اگر کودتای 1953 اتفاق نمی‌افتاد، شاید انقلابی در سال 1979 در ایران رخ نمی‌داد. این انقلاب پاسخی ناگزیر به مشکلاتی بود که با دخالت‌های آمریکا و انگلیس به وجود آمد. ایجاد اخلال در فرایند دموکراسی سازی در ایران و بدتر از آن تقویت یک دیکتاتوری شدید و مهارناپذیر در ایران، درنهایت راه گریزی غیر از انقلاب باقی نگذاشت. موضوع اشغال سفارت تنها برای یک‌بار و برای آمریکا و در چارچوب فضای انقلابی آن زمان رخ‌داده است و دیگر تکرار نشد.

 

آقای سانتیاگو استاد دانشگاه ملی مستقل مکزیک:

سوال:

نقش سازمان‌های بین‌المللی همچون آژانس بین‌المللی انرژی اتمی (IAEA)را چگونه ارزیابی می‌نمایید؟ آیا این سازمان‌ها و نهادهای بین‌المللی نقش سازنده‌ای ایفاء کرده‌اند؟

پاسخ:

معتقدیم که سازمان‌ها و نهادهای بین‌المللی ابزار مناسب و مفیدی برای زندگی بین‌المللی امروز هستند. همچنین معتقدیم نهادهای بین‌المللی همچون آژانس بین‌المللی انرژی اتمی (IAEA)از جایگاه ویژه‌ای برای حل اختلافات بین‌المللی برخوردار هستند. هرچند در برخی از مواقع این سازمان‌ها بازیچه دست قدرت‌ها شده‌اند. ما خود از این تجربیات تلخ زیاد داریم و در مواقعی می‌توانم بگویم که توسط همین سازمان‌ها برای اجرای اهداف قدرت‌های خاصی شکنجه شدیم؛ اما علیرغم این موضوع، ازنظر ما سازمان‌های بین‌المللی همچون IAEAبرای زندگی بین‌المللی کنونی ضروری هستند. البته نیاز به اصلاح و ارتقا هستند. این سازمان‌ها بایستی هر چه بیشتر به اصول رفتار حرفه‌ای، کارآمدی و بی‌طرفی پایبند باشند.

سوال:

روابط دوجانبه مکزیک و ایران را چگونه ارزیابی می‌نمایید؟

پاسخ:

روابط بین مکزیک و ایران‌ یکی از قدیمی‌ترین روابط می‌باشد. در سال 2017 در همکاری با سنای مکزیک مراسم بزرگداشت یکصد و پانزدهمین سالگرد آغاز تماس‌ها میان ایران و مکزیک را جشن گرفتیم. آغاز تماس‌های بین دو کشور به سفر مفخم الدوله سفیر ایران در واشنگتن به مکزیک در پایان قرن نوزدهم و بعدازآن سفر سباستین دمیر از مکزیک به تهران در سال‌های اولیه قرن بیست برمی‌گردد؛ اما روابط رسمی بعداً برقرارشده است. خوشبختانه روابط بسیار خوب پیش می‌رود. روابط سیاسی دو کشور خیلی خوب است. روابط در بخش اقتصادی در حال گسترش است. هرچند که روابط تجاری و اقتصادی دو کشور در سطح روابط سیاسی و متناسب با توان اقتصادی دو کشور نیست؛ اما برای روابط اقتصادی دو کشور آینده روشنی متصور هستم. در حوزه روابط بین‌المللی و چندجانبه، همکاری بسیار نزدیک با مکزیک داریم. در بسیاری از زمینه‌ها دیدگاه مشترکی داریم. هردو کشور مخالف موجودیت سلاح هسته‌ای هستند. هر دو کشور طرفدار چندجانبه گرایی هستند. دو کشور مدافع حقوق بشر، حفاظت محیط‌زیست و تنوع فرهنگی و... می‌باشند بنابراین در عرصه بین‌المللی همکاری خوبی داریم.

 

آقای بوسکو واردنی، حقوقدان:

سوال:

همان‌طور که مطلعید جریان گسترده‌ای از مهاجرت از آمریکای مرکزی به سمت آمریکای شمالی وجود دارد و با فشارهایی که از سوی آمریکا بر مکزیک وجود دارد، مکزیک به دنبال مدیریت این جریان می‌باشد. به نظر شما آیا شانسی برای همکاری بین دو کشور در این حوزه وجود دارد.

پاسخ:

ما میدانیم که مکزیک با شرایط بسیار سختی در حوزه مهاجرت روبرو است. لازم است یادآور شوم که ایران نیز در حوزه مهاجرت تجربه گسترده ای دارد. ایران میزبان بیش از 4 میلیون نفر مهاجر می‌باشد که برخی از آن‌ها مهاجرین قانونی و برخی غیرقانونی می‌باشند. خوشبختانه عملکرد ایران در حوزه مهاجرت بسیار چشمگیر و سازنده بوده است. مهاجرینی که در ایران هستند، دلایل گوناگونی دارند. برخی به دلیل جنگ‌های داخلی یا دخالت‌های خارجی، دست به مهاجرت زده‌اند؛ مثلاً میلیون‌ها مهاجر افغانستانی به خاطر جنگ‌های داخلی و نیز تهاجم‌های شوروی سابق در دهه 1980 و تهاجم آمریکا در اوایل قرن جاری به ایران مهاجرت کردند. با حملات آمریکا به عراق، کشور من میزبان مهاجرین زیادی از مرزهای غربی خود شد. برخی از مهاجران به خاطر شرایط سخت زندگی در کشورهای خود دست به مهاجرت زده‌اند. اگرچه ممکن است در رابطه با چالش مهاجرت در دو کشور ایران و مکزیک تفاوت‌هایی وجود دارد؛ اما امکان ‌همکاری دو کشور نیز در این حوزه وجود دارد. من به دلیل جایگاه قبلی خود، سال‌ها عضو شورای عالی ساماندهی مهاجرت در ایران بوده‌ام. می‌دانیم که موضوع مهاجرت مشکلات و پیچیدگی‌های زیادی دارد. مهاجرین شرایط یکسانی ندارند. برخی از آن‌ها مهاجرین ماهر و تحصیل‌کرده هستند و یا از سرمایه‌ای برخوردارند و دنبال جای بهتری می‌گردند. موضوع بحث ما آن‌ها نیستند. اما اکثر مهاجرین اینگونه نیستند.آنها با مشکلات زیادی روبرو هستند. در نظر بگیرید که یک مهاجر صرف‌نظر از عنوانی که گرفته است، یک انسان است. دارای عواطف و رنج و غصه و شادی است. ممکن است خانواده داشته باشد و در قبال آن‌ها مسئول باشد. باید به حقوق انسانی آن‌ها توجه کرد؛ بنابراین مدیریت این موضوع بسیار سخت است. بر اساس آمار در حال حاضر اگر جمعیت مهاجرین در جهان را در یکجا جمع کنیم، پنجمین کشور پرجمعیت جهان، با 400 میلیون نفر شکل خواهد گرفت؛ بنابراین می‌بینید که موضوع خیلی گسترده است و نشان می‌دهد که یک موضوع بین‌المللی است. پیمان جهانی مهاجرت که مکزیک نقش رهبری در پیشبرد آن را داشت، می‌توانست زمینه مناسبی برای سامان دادن به موضوع مهاجرت فراهم کند؛ اما متأسفانه آمریکا از آن‌هم خارج شد و ضربه سختی به آن زد. برای حل این معضل بین‌المللی نیاز به همکاری بین‌المللی وجود دارد.

 

آقای فارنسیسکو گراسیا رئیس مرکز مسئولیت جهانی مکزیک:

سوال:

ما در مرکز مسئولیت جهانی مکزیک، به دنبال بررسی امکان تجدید ساختار و نیز اصلاح منشور سازمان ملل هستیم. منشوری که در 70 سال گذشته هیچ بازبینی در آن رخ نداده است. این در حالی است که اعضای دائم شورای امنیت از حق وتو برخوردارند و مجمع عمومی این سازمان از 193 کشور علاوه بر 5 عضو دائم برخوردار است. موضع ایران در صورت ارائه درخواست تغییر و بازبینی منشور سازمان ملل و به‌خصوص شورای امنیت چه خواهد بود؟

پاسخ:

در خصوص بازبینی منشور سازمان ملل اعتقاد داریم که منشور سازمان ملل در زمان ایجاد از ساختار مناسبی برخوردار بوده است. اما باگذشت زمان موضوعات جدید و ضروری زیادی به وجود آمده‌اند که نیاز است در سازمان ملل و ازجمله از نگاه منشور دیده شوند و به آن‌ها هم پرداخته شود و به آن‌ها نیز پاسخ داده شود. سازمان ملل نیازمند اصلاحات لازم است تا هم کارایی آن افزایش یابد و هم اینکه به شیوه دمکراتیک‌تری اداره شود. یکی از مهم‌ترین موضوعات حق وتو است. حق وتو در بسیاری از موارد مورد سو استفاده قرارگرفته است. حق وتو با یک فرایند دموکراتیک سازگار نیست. ما فکر می‌کنیم برای زندگی بین‌المللی کنونی سازمان ملل باید به سمت فرایندهای دموکراتیک حرکت کند؛ اما اتفاق غم‌انگیزتر این است که برخی اعضای دائم عملاً اعتبار شورای امنیت رادارند نابود می‌کنند. به‌عنوان‌مثال شورای امنیت توافق هسته‌ای ایران را تائید کرد؛ اما یکی از اعضاء دائم این شورا از این توافق خارج شد و عملاً قطعنامه شورای امنیت را زیر پا گذاشت و علاوه بر این سایر اعضاء را به دلیل عمل به تعهدات و پایبندی به این توافق و قطعنامه شورای امنیت، تحت‌فشار و مجازات قرار داده است. این وضع نمی‌تواند ادامه یابد.

سوال:

ما فکر می‌کنیم تغییرات آب هوایی یکی از تهدیدات جدی امنیت بین‌المللی است. ازاین‌رو معتقدیم شورای امنیت و به‌خصوص پنج عضو دائم باید در خصوص تغییرات آب و هوایی اقدام مؤثرتر وجدی‌تری از خود نشان دهند. نظر شما در این خصوص چه می‌باشد؟

پاسخ:

فکر می‌کنیم تغییرات آب و هوایی یکی از مهم‌ترین تهدیدات برای زندگی بشر است. بر اساس اطلاعات منتشر شده از 1970 تاکنون بیش از 60 درصد از حیات جانوری و گیاهی از بین رفته است که نشان می‌دهد، با سرعت بسیار زیاد به سمت تخریب محیط‌زیست و پایان دادن به زندگی در این تنها کره مسکونی شناخته شده، حرکت می‌کنیم. تغییرات آب و هوایی و گرم شدن کره زمین اکنون به یک خطر جدی و فوری تبدیل‌شده است. حل این مشکلات و حفظ محیط‌زیست نیازمند همکاری‌های بین‌المللی است و اگر همکاری بین المللی صورت نگیرد، امکان پیشروی در این موضوعات وجود ندارد.  در این مورد نیز متأسفانه دولت کنونی آمریکا اصلاً به وجود مشکلی به نام تخریب محیط‌زیست و گرم شدن کره زمین، اعتقادی ندارد. از توافق پاریس خارج شد و به‌شدت در حال تخریب محیط‌زیست است. ایران ‌هم مانند کشورهای دیگر تحت تأثیر تغییرات آب و هوایی قرارگرفته است. در اوایل سال جاری در ایران سیل مخربی رخ داد که در صدسال گذشته سابقه نداشته است. لذا معتقدیم که انجام همکاری بین‌المللی، توسط همه کشورها، برای حل موضوعات زیست‌محیطی از اهمیت برخوردار است.

 

 

 


٠٢:٢٢ - 1398/05/18    /    شماره : ٥٨٣٢٩٠    /    تعداد نمایش : ١٤



خروج




                           

کلیه حقوق این سایت متعلق است به وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران