سخنرانی سفیر ایران در دانشگاه اونام مکزیک

سخنرانی سفیر ایران در دانشگاه اونام مکزیک

سلامی صمیمانه به همه شما دانشجویانی که امروز در این کنفرانس حضور دارید عرض می‌کنم و از همه هماهنگ‌کنندگان این رویداد تشکر می‌کنم.

بسیار خوشحال هستم که در دانشگاه UNAM حضور دارم، که نه تنها یک دانشگاه است، بلکه به خاطر دانشجویان آزادی که دارد، همواره با کشورهای تحت ستم همبستگی داشته است. این یکی از دانشگاه‌هایی است که در آمریکای لاتین، به خاطر همبستگی‌ای که همیشه نشان داده، بسیار خوش‌نام است. این یکی از قدیمی‌ترین دانشگاه‌های جهان است، و به‌خوبی شناخته شده است که بیشتر نمایندگان مکزیک، در سطوح مختلف، از این دانشگاه فارغ‌التحصیل می‌شوند.

دانشگاه UNAM نماد آزادی در جهان است، بسیار قدیمی است و بیش از ۴۷۰ سال قدمت دارد.

سخنرانی خود را با طرح موضوع زیر آغاز می‌کنیم: همان‌طور که شما به‌خوبی می‌دانید، مدتی است که ایالات متحده و اسرائیل در حال حمله هستند. اما ما اولین کشور نیستیم؛ ایالات متحده تاکنون به بیش از ۳۰ کشور حمله کرده است.

و با یک جستجوی ساده در گوگل می‌توانیم به آمار کشورهایی که ایالات متحده به آن‌ها حمله کرده برسیم. متأسفانه مشکل این است که چون آن‌ها قدرت شبکه‌های اجتماعی را دارند، خودشان مهاجم هستند، آن‌ها هستند که خشونت را اعمال می‌کنند، اما کشوری محکوم می‌شود که مورد تجاوز قرار گرفته است. خیلی سریع فراموش می‌کنند که ایران کشوری است که ۱۵ همسایه دارد و بیش از ۲۵۰ سال است که به هیچ‌کدام از آن‌ها حمله نکرده است.

و ایران بیش از ۶۰ سال است که به انرژی و علم هسته‌ای دسترسی دارد. این یعنی ۱۳ سال پیش از پیروزی انقلاب اسلامی، ما به‌عنوان ایران به علم هسته‌ای دسترسی داشتیم. متأسفانه مشکل جهان ما این است که امپریالیسم خود را خدا می‌داند. فکر می‌کند هر تصمیمی‌که می‌گیرد درست است. یک مثال ساده می‌زنیم: یک‌شبه تصمیم می‌گیرند نام یک خلیج را که سال‌ها «خلیج مکزیک» بوده، تغییر دهند و بخواهند آن را «خلیج آمریکایی» بنامند. به‌خوبی می‌دانیم که خلیج مکزیک در نقشه‌های قدیمی جهان نیز همین نام را داشته است. اگر حتی کشور مکزیک را کنار بگذاریم، فقط اگر مثال UNAM را بزنیم، این دانشگاه از ایالات متحده قدیمی‌تر است.

همان‌طور که می‌بینید، یک‌شبه تصمیم می‌گیرند رئیس‌جمهور یک کشور را بربایند. به‌خوبی می‌دانیم که امروز کشوری برادر و دوست ما، یعنی کوبا، مورد تهاجم قرار دارد؛ به‌شکلی که خشونت اعمال می‌کنند و یک محاصره بسیار شدید علیه ملت کوبا ایجاد کرده‌اند. اما اگر به سخنان آن‌ها گوش دهیم، در هر جمله‌ای که می‌گویند، از حقوق بشر و حقوق بین‌الملل نام می‌برند. اما این حقوق بشر فقط در صورتی اعمال می‌شود که کشوری با ایالات متحده همسو باشد یا متحد آن باشد؛ در غیر این صورت، این حقوق اعمال نمی‌شود. اکنون آن‌ها به مردمی آسیب می‌زنند، به ملتی به نام کوبا، که شامل انسان‌های غیرنظامی‌بی‌گناه است؛ همان‌طور که در ایران نیز چنین است. در اولین روزی که حملات ایالات متحده به کشور ما آغاز شد، آن‌ها یک مدرسه ابتدایی را هدف قرار دادند و بیش از ۱۸۰ دختر را کشتند. ۱۶۵ دختر نه‌تنها کشته شدند، بلکه تکه‌تکه شدند. ما را متهم می‌کنند که ایران به حقوق زنان احترام نمی‌گذارد. پس این ۱۶۰ یا ۱۸۰ دانش‌آموزی که کشته شدند، زن نبودند؟

نکته بسیار مهم دیگر درباره امپریالیسم این است که دروغ‌های زیادی می‌گوید. دقیقاً همان روزی که بمباران‌ها شروع شد، دروغ‌ها هم آغاز شد. آن موشکی که به مدرسه‌ای در میناب اصابت کرد، یک موشک آمریکایی بود. بعد از اینکه تصویر آن موشک در لحظه اصابت در اخبار و شبکه‌های اجتماعی منتشر شد، شروع کردند به گفتن اینکه ما با این نوع موشک بسیار تمرین کرده‌ایم. و ممکن است ایران این موشک را از کشوری دیگر خریده باشد و خودش به مدرسه حمله کرده باشد. و پس از آنکه با شواهد همه دانشمندان و پژوهشگران آمریکایی در نهایت تأیید شد که خودشان این کار را کرده‌اند، به‌جای عذرخواهی رسمی و محکوم شدن، گفتند: «این جنگ است، چنین چیزی ممکن است رخ دهد.» این به‌روشنی نشان می‌دهد امپریالیسم چگونه عمل می‌کند.

پیش از سال ۱۹۷۹، کشور ما در منطقه نقش نگهبان ایالات متحده را داشت. بنابراین هرچه ایالات متحده دستور می‌داد، ما گوش می‌دادیم و می‌پذیرفتیم. در سال ۱۹۷۹ انقلاب اسلامی‌پیروز شد و دقیقاً دو ماه بعد، ما با دموکراسی ساختار سیاسی کشور خود را تغییر دادیم.

و ۹۸ درصد مردم به نفع انقلاب اسلامی رأی دادند. همه از دموکراسی صحبت می‌کنند، آن‌ها هم از دموکراسی صحبت می‌کنند. ما پس از پیروزی انقلاب اسلامی، با دموکراسی همه‌چیز را تغییر دادیم و نتیجه به نفع انقلاب اسلامی‌شد.

از روزی که انقلاب اسلامی‌پیروز شد و ما آن را برقرار کردیم، ایالات متحده به بزرگ‌ترین دشمن ما تبدیل شد. برخی از رؤسای‌جمهور آن‌ها هنگام سخن گفتن بسیار زیبا صحبت می‌کردند، اما در عمل بسیار خشونت‌آمیز رفتار می‌کردند. اما امروز می‌بینیم که دونالد ترامپ بد صحبت می‌کند و علاوه بر آن مانند یک تروریست نیز عمل می‌کند.

لازم به ذکر است که از سال ۱۹۵۳، پیش از پیروزی انقلاب اسلامی، آمریکایی‌ها موافق وجود دموکراسی در ایران نبودند. در سال ۱۹۵۳، نخست‌وزیر ایران، دکتر مصدق، نفت ایران را ملی کرد. و قابل ذکر است که نمادی که برای ملی‌سازی نفت استفاده کرد، از مکزیک الهام گرفته شد.

ما آن نماد ملت مکزیک را گرفتیم و نفت خود را ملی کردیم. این اقدام با یک تحریم مواجه شد؛ تحریمی‌که از سوی ایالات متحده اعمال شد. این تحریم یک کودتای دولتی بود که علیه دولت دکتر مصدق انجام دادند.

و این چیزی نیست که من به‌عنوان اتهام بگویم. تا امروز خود آمریکایی‌ها اذعان و اعتراف کرده‌اند که این کودتا توسط سازمان CIA، سازمان اطلاعاتی ایالات متحده، انجام شده است.

نمی‌خواهم وقت زیادی از شما بگیرم، فقط به برخی اقدامات اشاره می‌کنم که ایالات متحده پیش از این حمله علیه ما انجام داده است:

اول از همه، صدام حسین، دیکتاتور عراق را تحریک کردند تا به ایران حمله کند. و در طول این هشت سال، او را با انواع تسلیحات پشتیبانی کردند. حتی سلاح شیمیایی به او دادند که علیه غیرنظامیان در حلبچه استفاده شد.

در سال ۱۹۸۸، یک هواپیمای مسافربری را هدف قرار دادند؛ هواپیمایی که مسافر داشت و بیش از ۲۵۰ زن، کودک و مرد را کشتند. و نکته‌ای که جهان را شگفت‌زده می‌کند این است که به‌جای محکوم کردن ژنرال آن ناو که موشک را به سمت هواپیمای مسافربری شلیک کرد، به او مدال افتخار دادند. و آن‌ها ۴۷ سال است که علیه ما تحریم اعمال کرده‌اند.

و خودشان از سال ۱۹۹۵ این تحریم‌ها را «تحریم‌های زانو درآورنده» و «تحریم‌های وادارکننده به تسلیم» نامیده‌اند.

و حالا می‌دانید چرا به ما حمله کردند؟ برای آن‌ها تعجب‌آور است که کشوری که بیش از ۴۷ سال تحت تحریم بوده، چگونه می‌تواند این‌قدر مقاومت کند و این‌قدر قدرت به‌دست آورد. ما در دوره جنگ با عراق حتی یک سلاح یا یک تفنگ معمولی هم نداشتیم. اما امروز قادر هستیم بدون وابستگی و بدون هیچ حمایتی از سوی کشوری دیگر، از ملت خود دفاع کنیم.

حتی از کشورهای دوست مانند روسیه و چین هم درخواست کمک نکرده‌ایم. و به‌تنهایی در حال مقابله با بزرگ‌ترین ارتش‌های جهان هستیم؛ با دو ارتش بزرگ جهان، یعنی ایالات متحده و اسرائیل. همان‌طور که به یاد دارید، ویتکوف چند هفته پیش، پیش از آغاز جنگ، به دونالد ترامپ گفت: برای من عجیب است که ما این‌همه هواپیما و ناو به خلیج فارس می‌فرستیم و ایرانی‌ها نمی‌ترسند. چون هدف اول آن‌ها همیشه ایجاد ترس است. وزیر امور خارجه ایران پاسخ بسیار خوبی داد و گفت: ما نمی‌ترسیم، زیرا ملتی هستیم با بیش از ۶۰۰۰ سال تمدن.

در این دوره، ما بارها مورد تهاجم قرار گرفته‌ایم، اما بارها نیز خود را آزاد کرده‌ایم. از شما می‌خواهم به دو نکته بسیار مهم توجه کنید:

اول اینکه اخبار را از رسانه‌های غربی، به‌ویژه رسانه‌های ایالات متحده دریافت نکنید.

آنچه باید در نظر بگیرید این است که در آن شبکه‌ها، عملاً همه‌چیز نادرست است. اگر اکنون به نتفلیکس یا سایر رسانه‌ها و برنامه‌های غربی نگاه کنیم، می‌توانیم فیلم‌هایی درباره ایران ببینیم که ایران را کشوری فقیر نشان می‌دهند، کشوری که هیچ ندارد و مردمش در خیابان با شتر رفت‌وآمد می‌کنند. در این فیلم‌ها، تصویری که از زنان ایران نشان داده می‌شود، زنانی سرکوب‌شده است که باید تا صورت خود را بپوشانند و نمی‌توانند به‌تنهایی در خیابان بیرون بروند.

اما این کاملاً برعکس است، زیرا در ایران، ما یکی از کشورهایی در آسیا هستیم که بیشترین حقوق را به زنان می‌دهیم. در جمعیت ما، بیش از ۹۵ درصد دانشجویان زن هستند. و پیش از انقلاب اسلامی، زمانی که ما نقش نگهبان ایالات متحده را داشتیم، دسترسی زنان به آموزش کمتر از ۳۰ درصد بود. دو سوم دانشجویان دانشگاه‌های ما زن هستند. ما وزیر، خلبان، قاضی، پلیس، دیپلمات، سفیر، نماینده مجلس داریم، و در کنار مردان، مشغول کار و نشان دادن توانایی خود هستند.

امیدوارم با دعای شما، این جنگ و با مقاومت ما و کوبا، این درگیری‌ها هرچه زودتر پایان یابد.

بسیار سپاسگزارم از صبر و توجه شما.